Hoe ik mijn passie voor thee heb teruggevonden

6 Aug

Het theerondje van twee weken terug heeft er niet alleen voor gezorgd dat ik nieuwe theeplekken heb leren kennen, nieuwe thee heb kunnen kopen en gezellig een dagje met  theeliefhebbers heb doorgebracht. Ik ben er ook door gaan inzien dat ik thee aan het zetten was op de automatische piloot.

‘Zetten jullie thee eigenlijk met spa water?’, ‘Zo’n thermometer is best handig, zo weet je precies hoe warm het water is.’, ‘Ik heb nu zo’n handige waterkoker waarop je de temperatuur kunt instellen.’. Een aantal momenten tijdens het theerondje waarop ik toch even goed met mijn neus op de feiten werd gedrukt, ik gaf de zetmethode te weinig aandacht.

Nu wil ik echt niet gaan roepen dat elk kopje thee dat je zet volgens een bepaalde methode gezet moet worden. Ik ben juist voor het creëren van je eigen zetmethode/theeceremonie, maar dan het liefst wel eentje waardoor de thee tot zijn recht komt. En juist dat aspect was ik aan het verwaarlozen.

Niet als ik een review aan het schrijven was, maar juist op die andere momenten waarop ik een kop thee zette. Ik drukte het knopje van de waterkoker in, pakte eigenlijk automatisch dezelfde thee als de dagen (weken) ervoor, en had hoogstens een minuutje geduld om het water iets te laten afkoelen. Nou, zo krijgt die delicate witte thee toch echt een andere smaak. Zelfs de zwaardere en robuuste zwarte thee kan daardoor opeens heel anders uit de hoek komen.

Bai Mu Dan of 'white peony' witte theeOp zo’n manier theezetten is niet alleen erg jammer van de thee maar ook voor het moment waarop je wilt genieten van je kop thee. Achteraf gezien zie ik dan ook in dat ik die theemomenten niet echt als genietmomentjes beleefde. De thee dronk ik tijdens het werk en ik nam er totaal de tijd niet voor. Slok één, mailtje typen, slok twee, verder met ondertitelen, slok drie…En toen werd ik opgeslokt door het vertalen en vergat ik mijn kop thee. Zo jammer! Want de thee is met veel liefde geplukt, verwerkt en verpakt.

Gelukkig was daar toen het theerondje. De gezellige en inspirerende gesprekken en de vele heerlijke koppen thee die met veel passie en liefde gezet werden hebben mij de ogen geopend. Ik moet weer met aandacht mijn kop thee zetten. En dat begint met goed water. Ik heb dus meteen Spa water in huis gehaald en heb mijn timer er weer bij gepakt. En met de laatst gekochte thermometer weet ik nu precies wanneer het water de juiste temperatuur heeft. De liefde en de passie die van alle kanten in de thee gestopt is, ontwaken zodra de theebladeren het water raken en zorgen ervoor dat de thee smaakt zoals dat hoort tijdens een genietmomentje.

Ik heb mijn passie voor thee de afgelopen week dan ook weer teruggevonden, zonder in eerste instantie door te hebben dat ik deze kwijt was. Ik neem de tijd om thee te zetten en te drinken. Niet meer even snel tussendoor, maar als een momentje op de dag waarop ik even niks hoef te doen behalve genieten van de thee.

Geniet jij nog echt van je kop thee of zet je hem eigenlijk ook op de automatische piloot?

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: